Focus je op hetgeen gezegd is, en niet op wie het gezegd heeft

Focus je op hetgeen gezegd is, en niet op wie het gezegd heeft – Haatim al-Asam-

De geleerde Abdur-Rahman al-Mu’allimee al-Yamani (moge Allah genadig met hem zijn) heeft in zijn boek Raf’u l-ishtibaah gezegd:

“Het is voor de mens een gewoonte geworden om snel te generaliseren. ;Als iemand een casus voorgelegd krijgt waarin twee partijen het oneens zijn, en hij weet dat de ene partij (in het verleden) vaak gelijk heeft gehad, en de tweede groep het vaak bij het verkeerde eind had, dan zal hij geneigd zijn om het eens te zijn met de eerste groep. Zelfs wanneer hij hun onderbouwingen en argumenten niet kent!
Sterker nog; het kan zelfs zijn dat hij geen enkele argument van de eerste partij hoort maar wel sterke en overtuigende argumenten van de tweede partij te horen krijgt, en desondanks niet in staat is om objectief te oordelen. Dit door de aannames en vooroordelen die hij heeft over de tweede groep. Dit is uiteraard een afschuwelijke fout.”

Vervolgens haalt de auteur een overlevering aan van de profeet Mohammed (vrede zij met hem) en trekt hier een aantal leerpunten uit:

“Wijsheid is het verloren eigendom van de gelovige, dus waar hij deze ook vindt, hij heeft er meer recht op.”

(at-Tirmidhi)

1. We kunnen uit deze overlevering leren dat de waarheid (correcte kennis) ook te vinden kan zijn bij mensen die niet per se bekend staan om het feit dat ze altijd de juiste en correcte kennis hebben over zaken.

De profeet zegt in deze overlevering “..hij heeft er meer recht op.” Hiermee wordt gedoeld op het feit dat de gelovige vinder van de waarheid, meer recht hierop kan hebben omdat de persoon bij wie hij de waarheid heeft gevonden hier niet naar handelt.

2. Het kan voorkomen dat de waarheid omtrent bepaalde zaken niet te vinden is bij degenen die hier bekend om staan. De waarheid is immers in de overlevering omschreven als “verloren eigendom” . Hierdoor men kan aannemen dat het niet altijd te vinden is op voor de hand liggende plekken, maar juist dáár waar men het niet zou verwachten. Wie zich dus enkel beperkt tot deze voor de hand liggende bronnen van kennis zal de waarheid niet (altijd) kunnen vinden.

3. De gelovige dient te voorkomen dat hij het minacht en niet accepteert om correcte en ware kennis te vergaren bij mensen die bekendstaan om het feit dat zij andere overtuigingen hebben.

De mensen die in dit artikel worden omschreven, nemen vaak -onterecht- geen kennis aan van bepaalde mensen. Zo zie je dat zij bijvoorbeeld een bepaalde uitspraak niet zullen aannemen van iemand die ze laag hebben zitten. Echter nemen ze exact dezelfde kennis wél aan van iemand waar ze naar opkijken.

Weet dat het tot de kenmerken behoort van degene die hun begeerten volgen, om kennis wel van de één, maar niet van de ander aan te nemen. Allah zegt in de Koran (interpretatie van de betekenis):

“En zij zeiden: Waarom is deze Koran niet neergezonden aan een vooraanstaand man uit de twee steden?”

(az-Zoekhroef: 31)

Dit vers herinnert ons aan het feit dat zij wel waarde hechtten aan de persoon maar niet aan de waarheid zelf!

Tot slot zegt de auteur: “Het is vijandig en onrechtvaardig om de uitspraak van een geleerde te verwerpen zonder hiervoor goede argumenten te hebben maar slechts omdat jij negatieve aannames hebt over deze geleerde, of omdat de (meerderheid van de) mensen het niet eens zijn met zijn uitspraken en claimen dat hij over bepaalde zaken andere overtuigingen heeft die haaks staan op de waarheid.

Los van het feit dat dit vijandig en onrechtvaardig is richting de geleerde in kwestie, is dit ook een aanval op de waarheid en op jezelf. Dit gezien jij deze niet op de juiste manier hebt verkregen. Ware kennis moet worden vergaard door argumenten en bewijzen, niet door middel van aannames. ”

Sheikh Ilyas el Yousfi

To top